„Sekretne piętro” to jeden z najwspanialszych filmów w tegorocznym repertuarze dla młodych widzów. Reżyser Norbert Lechner stworzył wielowymiarową opowieść, która zaczyna się jak klasyczna, wakacyjna przygoda, by za chwilę przenieść bohatera i widzów w sam środek historycznej zagadki. Polska premiera kinowa została zaplanowana na 30 października 2026 r.
Wyjątkowy, mądry i porywający film familijny, który w idealnych proporcjach łączy magię kina przygodowego z niezwykle ważną lekcją historii – czytamy w opisie obrazu niemieckiego reżysera.
„Sekretne piętro” to historia 12-letniego Karliego, który w starym alpejskim hotelu odkrywa windę przenoszącą go do 1938 r. Film urzeka od pierwszych minut – czytamy w opisie tej produkcji. Zachwyca nie tylko stroną wizualną i świetnym klimatem dawnych lat, ale przede wszystkim emocjonalną dojrzałością.
Relacja Karliego z żydowską dziewczynką Hanną oraz ich wspólna walka z przeciwnościami losu stają się pretekstem do zadania uniwersalnych pytań o tolerancję, empatię i odwagę. To wciągające, pełne ekranowej magii kino, które nie tylko bawi i trzyma w napięciu, ale też skłania do mądrego dialogu między pokoleniami.
„Sekretne piętro” to festiwalowy hit i triumf jakościowego kina europejskiego – zachwala film dyskrybutor. W czasach, gdy kina są zalewane przez masowe, tworzone taśmowo hollywoodzkie animacje, „Sekretne piętro” jawi się jako prawdziwa filmowa perełka.
Reżyser Norbert Lechner proponuje widzom starannie wyselekcjonowane, autorskie kino europejskie, które zamiast prze bodźcowania wybiera budowanie głębokiego klimatu, autentyczne emocje i szacunek dla inteligencji młodego odbiorcy.
O najwyższej artystycznej i edukacyjnej klasie tego tytułu świadczy fakt, że stał się on festiwalowym hitem, zdobywając uznanie selekcjonerów i krytyków na prestiżowych pokazach. Film zachwycił publiczność m.in. podczas Międzynarodowego Festiwalu Filmów Młodego Widza „Ale Kino!”, który od lat słynie z odkrywania najbardziej wartościowych i poruszających produkcji dla dzieci z całego świata. Obecność w tak elitarnym gronie to dla rodziców i nauczycieli najlepszy, niezależny „znak jakości”.
„Wybierając >>Sekretne piętro<<, rezygnujemy z powtarzalnych, komercyjnych schematów na rzecz opowieści, która zostaje w głowie na znacznie dłużej niż czas trwania seansu. To kino z duszą – nakręcone z rzemieślniczą precyzją, piękne wizualnie i przede wszystkim niosące uniwersalne przesłanie, którego tak bardzo brakuje w kinie głównego nurtu” – czytamy w opisie.
Wszystkie poruszone wątki sprawiają, że film jest nie tylko atrakcyjną rozrywką z efektami specjalnymi, ale bardzo mądrą, wielowarstwową i bardzo potrzebną opowieścią o dorastaniu.
Film rekomendowany jako BEZPIECZNY FILM.
Rekomendacja ZEF
„Film Sekretne piętro to bardzo interesujący i sprawnie zrealizowany film, który w atrakcyjny sposób łączy konwencję kina przygodowego z poważną tematyką historyczną” – czytamy w rekomendacji Zespołu Edukatorów Filmowych (Rekomendacja ZEF – tutaj).
„Szczególnie interesujące jest spotkanie dwóch perspektyw czasowych. Karli, chłopiec ze współczesności, dzięki przyjaźni z Hanną, nastoletnią Żydówką mieszkającą w hotelu z ojcem, stopniowo poznaje realia życia w przedwojennej Europie. Jednocześnie sam dysponuje wiedzą o przyszłości, którą próbuje przekazać nowej przyjaciółce. Dzięki temu bohaterowie niejako wzajemnie się uczą, a widz obserwuje zderzenie wiedzy o przeszłości z doświadczeniem ludzi, którzy nie wiedzą jeszcze, jaka tragedia ich czeka” – podkreślono w rekomendacji ZEF.
Zdaniem edukatorów filmowych – autorów rekomendacji, dużą zaletą produkcji jest przyjęcie perspektywy dziecka, które staje się przewodnikiem widza po skomplikowanej rzeczywistości.
„Film podejmuje ważne zagadnienia dotyczące antysemityzmu, dyskryminacji, wykluczenia i odpowiedzialności jednostki wobec narastającego zła. W tym sensie jest to opowieść nie tylko o przeszłości, lecz także o współczesności i potrzebie rozpoznawania niebezpiecznych mechanizmów społecznych. Pytania, które Karli po powrocie do teraźniejszości zadaje swoim rodzicom, stanowią punkt wyjścia do refleksji nad sposobami rozmawiania o trudnej przeszłości i odpowiedzialności za nią. Twórcy przedstawiają te zagadnienia na kilku równorzędnych płaszczyznach: poprzez obserwację scenek rodzajowych w hotelu, tłumaczenie ich specyfiki przez bohaterów z 1938 roku oraz oglądanie fragmentów czarno-białych dokumentów w internecie przez współczesnego bohatera i jego mamę” – czytamy.
Więcej:
Komentowanie jest włączone