„W sobotę 17 kwietnia br. od samego rana, bo już od godz. 8 rozpoczął się w Zakopanem niezwykły ruch” – tak relacjonował Głos Nauczycielski podniosły moment uruchomienia działalności Sanatorium ZPNSP na Ciągłówce. „Dorożki obciążone walizkami jadą wśród deszczu i błota wszystkiemi ulicami ku jednemu punktowi – ku Sanatorjum” (pisownia oryginalna) – pisał Głos (nr 9 z 25 kwietnia 1926 r.).
Działo się to 17 kwietnia 1926 r. – 100 lat temu. A dorożki wiozły do Sanatorium Związku Polskiego Nauczycielstwa Szkół Powszechnych (taka była ówczesna nazwa ZNP) chorych na gruźlicę nauczycieli tymczasowo umieszczonych w willach zakopiańskich i czekających na oddanie do użytku „własnego domu sanatoryjnego” (wszystkie cytaty za GN nr 9 z 25 kwietnia 1926 r., „Sanatorjum Związku PNSP rozpoczęło służbę…”).
„W ciągu kilku godzin przeprowadziło się 79 osób” – informował Głos. W dalszych dniach dołączyli do nich kolejni kuracjusze, w tym przebywający w związkowym „Domu Zdrowia”, niewielkiej willi, która nie mogła pomieścić wszystkich potrzebujących leczenia. Nowo wybudowane sanatorium mogło przyjąć ponad pięć razy więcej chorych. Kiedy numer GN z 25 kwietnia 1926 r. trafił do druku, w nowej lecznicy przebywało już 140 osób.
Na zdjęciu: Kuracjuszki na tarasie Sanatorium Związku Polskiego Nauczycielstwa Szkół Powszechnych w Zakopanem, lata 1926-1930 (fot. NAC)
https://glos.pl/wielki-ruch-w-zakopanem-glos-pisal-100-lat-temu-sanatorium-zwiazku-rozpoczelo-sluzbe
Komentowanie jest włączone